De Tweede Kamer heeft ingestemd met het wetsvoorstel Wet meer zekerheid flexwerkers. Daarmee komt de invoering van nieuwe regels voor oproepkrachten, uitzendkrachten en tijdelijke contracten een stap dichterbij. Het voorstel moet flexwerkers meer zekerheid geven over hun inkomen, werktijden en toekomstperspectief.
De wet is nog niet definitief. Na instemming van de Tweede Kamer moet ook de Eerste Kamer zich nog over het voorstel buigen. De regering wil dat de behandeling vóór het zomerreces wordt afgerond. Dat hangt onder meer samen met afspraken uit het Europese Herstel- en Veerkrachtplan. Daarvoor moet de wet uiterlijk op 31 augustus 2026 in het Staatsblad zijn gepubliceerd.
Meer zekerheid voor flexwerkers
Met de Wet meer zekerheid flexwerkers wil het kabinet de verschillen tussen vaste contracten en flexibele arbeidsrelaties verkleinen. Tijdelijke contracten moeten weer meer bedoeld zijn voor tijdelijk werk. Ook moeten werknemers met flexibele contracten meer duidelijkheid krijgen over hun rooster, inkomen en kansen op een vast dienstverband.
De belangrijkste wijzigingen hebben betrekking op drie groepen: uitzendkrachten, oproepkrachten en werknemers met tijdelijke contracten.
Nieuwe regels voor uitzendkrachten
Voor uitzendkrachten worden de arbeidsvoorwaarden verbeterd. Zij krijgen recht op ten minste dezelfde essentiële arbeidsvoorwaarden als werknemers die rechtstreeks in dienst zijn bij de opdrachtgever en hetzelfde werk doen. Voor overige arbeidsvoorwaarden moet het totale pakket minimaal gelijkwaardig zijn.
Ook wordt het uitzendregime aangepast. Fase A wordt beperkt tot maximaal 52 weken. Fase B gaat naar maximaal zes contracten in twee jaar. Daarna krijgt de uitzendkracht recht op een vast contract bij de uitzendwerkgever.
Nulurencontracten verdwijnen grotendeels
Een andere belangrijke wijziging is dat nulurencontracten in veel gevallen verdwijnen. Daarvoor komt het zogenoemde bandbreedtecontract in de plaats. In zo’n contract spreken werkgever en werknemer vooraf een minimum- en maximumaantal uren af.
Het maximum mag daarbij maximaal 130% van het minimum bedragen. Werkt een werknemer structureel meer dan het afgesproken maximum, dan moet de werkgever een contract aanbieden met een hoger aantal uren. Oproepen boven het maximum mogen door de werknemer worden geweigerd.
Voor scholieren en studenten met een bijbaan blijft oproepwerk onder voorwaarden mogelijk. Ook voor AOW-gerechtigde werknemers blijft een uitzondering bestaan.
Strengere ketenregeling
Ook de ketenregeling wordt aangescherpt. Op dit moment kan een werknemer na een onderbreking van zes maanden opnieuw tijdelijk in dienst worden genomen, waardoor de keten van tijdelijke contracten opnieuw begint. Onder de nieuwe regels wordt die onderbrekingstermijn verlengd naar drie jaar.
Daarmee wil de regering zogenoemde draaideurconstructies tegengaan. Werkgevers kunnen werknemers dan minder makkelijk steeds opnieuw tijdelijk in dienst nemen na een korte onderbreking. Voor scholieren en studenten met een bijbaan blijft de tussenpoos van zes maanden gelden. Voor seizoensarbeid blijven aparte regels mogelijk.
Wanneer gaan de regels in?
Als ook de Eerste Kamer akkoord gaat, treden de regels niet allemaal tegelijk in werking. Het onderdeel over gelijkwaardige arbeidsvoorwaarden voor uitzendkrachten moet uiterlijk op 31 december 2026 in werking treden. Voor veel andere onderdelen is 1 januari 2028 de beoogde ingangsdatum.
Wat betekent dit voor werkgevers?
Werkgevers die werken met oproepkrachten, uitzendkrachten of tijdelijke contracten doen er goed aan om hun personeelsplanning en contracten tijdig tegen het licht te houden. De nieuwe regels kunnen gevolgen hebben voor de inzet van flexibele arbeid, de loonkosten en de manier waarop contracten worden verlengd.
Hoewel de wet nog door de Eerste Kamer moet, is duidelijk dat de regels voor flexwerk verder worden aangescherpt. Een tijdige voorbereiding voorkomt verrassingen zodra de nieuwe wetgeving daadwerkelijk ingaat.
